Sessizlik ve Zamanı
O gün yoğun kar yağmıştı. Hava, dışarı çıkmak için oldukça soğuktu. Karla kaplı bembeyaz olan sokak, bir kartpostalı andırıyordu. Melek, beresini, atkısını giyinip, evden çıkmıştı. Her akşam, yürüyüşünü aksatmadan yapmaya özen gösterirdi. Havanın soğuk olması onu engellemiyordu. Atkısını yüzüne öyle bir sarmıştı ki, sadece gözleri görünüyordu. Çok üşüyordu ama biliyordu ki yürüdükçe ısınmaya başlayacaktı. Bazen tek başına yürüyor, bazen arkadaşları ona eşlik ediyordu. O, tek başına kalsa da dışarı çıkıp, yürüyordu. Henüz başlayalı birkaç hafta olmuştu. Tahmin ettiği kadar zorlanmamıştı. Her şeye rağmen istikrarlı bir şekilde devam ediyordu.
Hedeflediği bir kilo vardı ve ona ulaşmak için yeni bir başlangıç yapmıştı. Ailesi, yakın arkadaşları bazı yürüyüşlerde ona sorular soruyorlardı. Nasıl beslendiğini, neler yaptığını merak ediyorlardı. Melek de büyük bir heyecanla, programın her detayını anlatıyordu. Hedeflediği kiloyu anlatırken gözlerinin içi parlıyordu.
İlk zamanlar yürüyüşlere bir süre devam etti. Kısa bir süre sonra motivasyonunun düştüğünü fark etti. Yapamadığında insanların ona hesap soracağını zannediyor, paniğe kapılıyordu. Hedefine ulaşamamayla ilgili bir endişe kaplıyordu içini.
Başlarda bunun sebebini anlayamadı. İnsanlara yeni planlarından ve hedeflerinden bahsetmeye devam etti. Her seferinde anlam veremediği bir biçimde motivasyonu gücü düşüyordu. Yürüyüşe çıkmak istemiyor, rutini hâline gelen içeceklerini içmeyi aksatıyordu. Artık dışarı çıkma fikri bile onu yoruyordu.
Bir gün kendi kendine, “Her şey yolunda giderken ne oldu da ben bu duruma geldim?” diye sordu.
Melek’in kardeşi yakın bir zamanda iş kurma hazırlığı yapıyordu. O da ablası gibi herkese neler yaptığını ve ileride neler yapacağından bahsediyordu. Büyük bir iştahla tüm detayları anlattı. Çok mutluydu ama ters giden bir şey vardı sanki. Soruların ardı arkası kesilmiyor, kardeşi de durmadan anlatıyordu. O anda Melek fark etti. Henüz gerçekleşmemiş planlardan bu kadar emin bahsetmesinin doğru değildi. Şu an için büyük bir hevesle anlatıyordu. Anlattıkça o planlar gerçekleşmiş gibi rahatlıyor, keyif alıyordu. Oysaki henüz eyleme geçmemişti, sadece zihnindeki planları anlatıyordu. O an kendisinin de aynı hataları yaptığını fark etti. Gücünün neden düştüğünü, neden yürüyüşlerinde devamlılık sağlayamadığını anladı. Bunu anlaması hiç de kolay olmadı. Gözle görünür bir durum değildi başlarda. Zamanla, olayları takip ederek yaşadığı olumsuzlukların farkına vardı.
Sessiz kalamamak
Kardeşine de yaşadığı bu durumu anlattı. İçi rahatlamıştı çünkü probleminin nedenini bulmuştu: “Sessiz kalamamak.” Kardeşinin de benzer durumu yaşamaması için ona deneyimini anlatmıştı.
Melek yeni bir hamleye niyet ettiğinde önce olgunlaşmasını beklemenin ve uyguladıktan sonra duyurmanın daha doğru olduğuna karar verdi. Kararlarının, güçlenene kadar gizli kalması gerektiğini öğrenmişti.
İnsan, anlattıkça çoğaldığını düşünürken, farkında olmadan gücünü kaybedebiliyordu. Daha gerçekleşmemiş olan planları gerçekleşmiş gibi algılayabiliyor, motivasyonu düşüyordu. Başarısız olduğunda insanlara açıklama yapma zorunluluğu onu telaşa sürüklüyordu.
Melek gücünü toplamaya karar verdi. Kimseye neyi, nasıl yaptığını, nereye varmak istediğini anlatmadan yürüyecekti. Yürümeye devam ettikçe kendisini yeniden buldu. Rutini tekrar yerine oturdu ve kendisini eskisinden daha güçlü hissetti. Artık şunu biliyordu; her şeyin görünür olması gerekmiyordu. Ne karar alırsa alsın önce gerçekleştirmeyi bekleyecek sonra paylaşacaktı. Böylelikle gücünü kaybetmeden yoluna devam edebilecek, kendini başarısız hissetmeyecekti.
Bazen yaşadığımız sorunların cevabı hiç ummadığımız yerlerde saklanabiliyor. İnsan cevabı başka yerlerde arıyor ve böyle sıklıkla yaptığı sıradan bir eylemin içinde bulabiliyor. Her adımlarımızın güçlü bir şekilde başlaması dileğiyle.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
Toplam 3 tepki
Yorumlar (43)
Asile dedi ki
1 Ekim 2026Her niyet anlatılmak zorunda değildir; bazı hedefler sessizlikte büyür.
Daha az anlat, daha çok uygula; sonucu görünce paylaş.Emine Arslan dedi ki
1 Ekim 2026Kendimi bulduğum bir yazı. Faydalı yazınız için teşekkür ederim.
Nuran Öz dedi ki
1 Ekim 2026İnsanın yapmadan yapacağı şeylerden konuşmak hoşuna gidiyor. O anda keyif alıyoruz. Ya sonra? Bir tohum bile fide olacak güce gelmeden kendini açığa çıkartmıyor. Sessizlik, yapacağımız işlerle ilgili bize kalkan oluyor. İşimizi kolaylaştırıyor.
Fatma B. dedi ki
1 Ekim 2026Bizde hayatımızda zaman zaman bu hayata düşüyoruz. Başlattığımız, sürdürdüğümüz, yürüte geldiğimiz bir işte, keyifle bunu etrafımıza söylerken bir anda o işin aksadığını görüyoruz. İstikrarımızı, enerjimizi kaybediyoruz. Bunun farkında olarak, başarıya giden adımları aksatmadan atabilmek, sessiz kalabilmek dileğiyle. Kaçırdığımız bir yere dikkatimizi çektiniz, kaleminize, yüreğinize sağlık...
Işık dedi ki
1 Ekim 2026Sessizlik en büyük güç.
Neslihan dedi ki
1 Ekim 2026Sessiz kalabilenler yolun sonunda bununla ödüllendirilirler 🌱
Hadice Arslancan dedi ki
1 Ekim 2026Her işe heyecanla başlayıp sonrasında yarıda bırakmak isteğinin nedenini anlatan bir yazı olmuş…
Melda Akanlar dedi ki
1 Ekim 2026Çoğunlukla cevaplar en yakınlarımızda oluyor ama biz göremiyoruz maalesef
Ailenin kıymetini bilenlerden oşalım dilerim:)Dilek Ulutaş dedi ki
1 Ekim 2026Bazen yaşadığımız soruların cevapları hiç ummadığınız yerde saklanıyor.
Çünkü insan için az değerli olan şeyler herhangi bir yere saklanır. Eğer çok kıymetliyse gözünün önünde saklarsın.
Tıpkı Meleğin kendisinde, daha önce iyi yapabildiği ama şu anda yapamadığı konular üzerine düşünürken bulduğu cevap gibi.Hanım Geçer dedi ki
1 Ekim 2026Hayatta hedeflerimiz olduğu zaman en çok yaptığımız hatalardan biri bu olabilir sanırım. Daha yola yeni başlarken yolun sonundaymış gibi keyif alıyoruz bizi yolun sonunda bekleyecek olan keyiften tüketiyoruz.
Rabia dedi ki
1 Ekim 2026Eskiden büyüklerimiz de söylerdi. Bir işi yapmadan, olmadan kimseye anlatmayın diye. Hatırlatıcı oldu bize. Bugün bununla ilgili bir olay yaşamıştı Bir arkadaşım. Tesadüf yok. Üstüne denk geldi.
Gülçin dedi ki
2 Ekim 2026Rutinler ve istikrarlı olmak başarıya giden yokda en kilit noktalarından biri. Bunu yaparken de belli bir seviyeye gelene kadar sessizce yapmak daha da detayda bir sır. Umarım sessizce hedeflerimize ulaşabiliriz:)
Hatice Mutlu dedi ki
2 Ekim 2026İnsan sabırsız bir canlı.Sessiz kalıp onun olgunlaşmasını beklemek bereketini arttıracak ama o hevesle heyecanla hemen anlatasımız geliyo. Sessiz kaldığımız her süreçte daha da olgulşıyoruz.
Almina dedi ki
2 Ekim 2026Ne kadar kilit bir noktaya değinilmiş. Çoğu zaman yaptığımız bir hata oluyor. Hedeflerimize bir miktar sessizlikle ilerlersek, güçlenerek ulaşabiliriz demek… :)
Sümeyra Karlıdağ dedi ki
2 Ekim 2026Bazılarımız olay daha hayal boyutundayken heyecanlanır ve bu heyecanını da sevdikleriyle paylaşmak ister🤭
Oysa olay gerçekleşene kadar gizlemek, gündem yapmamak ne kadar da kıymetli:))Nurdan A. dedi ki
2 Ekim 2026Rutinler candır ya basit gördüğümüz rutinde o kadar çok sır var ki rutinimiz bozulduğunda anlayabiliyoruz ancak.
Kadriye dedi ki
2 Ekim 2026Günümüzde yaşadığımız ve çok sıklıkla karşımıza çıkan bir problemin çözümünü anlatmışsiniz.Aslinda herşeyin ziddinda olduğunu cok akıcı bir dille ifade etmişsiniz yüreğinize sağlık
Kadriye Karanlık dedi ki
2 Ekim 2026Günümüzde yaşadığımız ve çok sıklıkla karşımıza çıkan bir problemin çözümünü anlatmışsiniz.Aslinda herşeyin ziddinda olduğunu cok akıcı bir dille ifade etmişsiniz yüreğinize sağlık
Nrana dedi ki
2 Ekim 2026Sessiz olduğumuzda güç kazanıyoruz, anlattığımızda güç kaybediyoruz maalesef:(
Mürvet dedi ki
2 Ekim 2026Güzel planlarımız için içimizdeki heyecan ile çevremize anlatmak istiyoruz. Oysa henüz gerçekleşmemiş bu heyecanı omzuma yük ettiğimizi es geçiyoruz. En güzeli niyet etmek ve nasip olunca sevdiklerimize iletmek. Kaleminize sağlık
Gülay dedi ki
4 Ekim 2026Yapmaya niyet ettiklerimizi hemen insanlarla paylaşmayıp kendi içimizde tuttuğumuzda, içimizde büyüyor ve onu gerçekleştirmek için motivasyonumuz oluyor.
Sibel dedi ki
5 Ekim 2026İnsan hedeflerini daha düşünürken planlarken diğer insanlara anlatmak istemesi sonrasında da kendini hep açıklama yaparken birşeyleri izah ederken bulması gerçekten garip bir çelişki.
Görkem Akın dedi ki
5 Ekim 2026Her adımını duyurunca yürümeye enerjisi kalmıyor insanın. Bazı şeyleri kendimize saklamak gerekiyor.
Yasemin dedi ki
5 Ekim 2026Niyetimizin ve hedeflediğimiz şeyin maya tutması için üzerine örtmemiz önemli gerçekten.
Pinar dedi ki
5 Ekim 2026Yapmadan konuşmaya başlamak gerçekten sıkıntılı bir durum. Bu detayın farkına varmak bile hayatta yol almamız da çok yardımcı olacaktır.
feyzanurmelek dedi ki
5 Ekim 2026İnsan işin başında sabırlı ve sessiz olduğunda motivasyonu da gücü de kendisi ile kalıyor. oysa ne çok severiz "ne karar verdim biliyor musun?" demeyi.
Ayşe dedi ki
6 Ekim 2026Henüz gerçekleşmemişken sessiz kalmak, dışardan gelecek olan müdahaleleri de engellemiş oluyor... Daha iyi gözlem ve araştırma yapmaya enerjin kalıyor. Söylediğinde herkes bir yorum yapıyor. Yapmak istediğini de ortaya koyamayabiliyorsun...
Melda Akanlar dedi ki
7 Ekim 2026O kadar sık yaptığımız bir hata ki
Gerçekten düşünülmesi gereken bir konuSeher dedi ki
7 Ekim 2026Daha plan aşamasındaki bir şeyi tam birine anlatırken bunu hatırlayınca başımdan aşağı dökülen kaynar sular. İnsan kendini tutamıyor bazen, sonrasında da rast gitmeyen işler.
Hatice B. dedi ki
7 Ekim 2026Bir işi yaparken o işte başarılı olmak istiyorsak sessiz kalmak hakikaten çok iyi. Göz önünde yapılan ya da başlamadan anlattığımız hangi öykü zorlanmadı ya da yarım kalmadı ki? Hayatımız da bunun birçok örneği vardır.
Faydalanacağımız bir yazı olmuş.
Emeğinize sağlık.Melike Ç. dedi ki
7 Ekim 2026"Anlatmazsam çatlarım" diye düşünüyoruz ama anlatınca da olmuyor :)
Hazal Y. dedi ki
7 Ekim 2026Sessizlik en büyük güçtür. Emeğinize sağlık.
Meltem UZUN dedi ki
9 Ekim 2026"Sırrımı sakalımın teli bile bilseydi, onu hemen koparırdım" der Fatih Sultan.. İnsan yapacağı hamleleri önceden söyledikçe zihin de onu tamamlıyor. Onu yapmakla ilgili bütün motivasyonunu kaybediyor..
Tülin D dedi ki
9 Ekim 2026Çok istediğimiz bir işe ɓaşlarken nasıl da heyecanlanırız ve herkesle bu durumu paylaşmak isteriz. Oysa sessizlik ve gizlilik iyidir.
Ceyda Dede dedi ki
10 Ekim 2026Planlarını anlattıkça insanın kendi kendine başkalarına hesap verme işini çıkartması. Hepimizin başına gelmiştir herhalde 🫣 Bir de hevesinin kaçması cabasıymış.
Havvanur S dedi ki
11 Ekim 2026Zihnimde daha düşünce tomurcuğu olan planlarım ve onları herkese anlattıktan sonraki pişmanlığım…
Kadriye K. dedi ki
12 Ekim 2026Sessiz kalamamak insanın en büyük düşmanı o kadar güzel ifade etmişsiniz ki yüreğinize sağlık
Funda A. dedi ki
20 Ekim 2026Ah ah sessiz kalmak... yapabilmek ne büyük marifetmiş
Seba dedi ki
20 Ekim 2026Bu makaleyi okurkan aklıma gelen şey ,küçükken kışın en güzel sabahlardan birinin gecede ki yağan karla ilgili olduğuydu , şimd bu güzeliği ve benbeyaz rengi sesizliğini anluyabildim :)
Tülin Y. dedi ki
21 Ekim 2026Bu yazıdan anladığım kadarıyla hedefe yönelik sessiz olmak insana daima kazandırıyormuş.Harika bir strateji teşekkürler:)
Sinem dedi ki
22 Ekim 2026Bu iki kardeşte kendimi gördüm. O heyecanla paylaşmak istiyor insan ama anlatmamak koruyor.
Hilâl dedi ki
25 Ekim 2026Anlatacağın zaman da gelecek ama erken anlatınca, dalından erken koparılan ham meyve gibi oluyor.. Daha olgunlaşmıyor..
Çilsem K. dedi ki
26 Ekim 2026Bu sessizliği ne zaman düşünsem aklıma hep gebelik süreci geliyor, gebelikte de genelde o sevinçle sanki herkese haber vermemiz gerekiyormuş gibi hissediyoruz.. ama aslında fizyoloji çok akıllı... bebek belli bir güce gelene kadar fizyoloji bile varlığını dışarıdan saklıyor, insanlar bebeğin varlığını hemen anlayamıyorlar, belli zaman geçip büyüdüğünde ancak anlaşılabiliyor... Ne kadar muhteşem bir dizayn değil mi?