İz Bırakan Olmak
Her hikâye, insanın kendi adını söylemesiyle başlardı. Adım Feraye; mutluluğun uzaklarda olduğuna inanılmayan bir evde büyüdüm.
Annemle babam birbirlerini severek evlenmişlerdi. Babam askeriyede görev yaptığı için disiplin hayatımızın önemli parçasıydı. Kuralları netti ve bu kuralların dışına çıkılması kolay değildi. Annem ona göre daha esnek bir yapıya sahipti. Babamın otoritesi ise bazen onun kararları üzerinde de etkiliydi. Çocukluğum böyle bir düzenin içinde geçti. Bir tarafta sınırlar, kurallar ve sorumluluklar vardı. Diğer tarafta kendimi ifade etme, merak etme ve dünyayı keşfetme isteğim vardı.
Babamın görevi nedeniyle çocukluğum farklı şehirlerde ve okullarda geçti. Her taşınma, yeni insanları tanımayı ve ilişkileri yeniden kurmayı gerektiriyordu. Bir yere alışırken başka bir yere gidiyorduk. Bir arkadaşlık kurarken yeniden ayrılmak hayatımın doğal bir parçasıydı. Her yeni şehir bana başka insanlar tanıttı. Okul yıllarımda çalışkan bir öğrenciydim. Derslerimde başarılıydım ve öğretmenlerimle güçlü ilişkiler kurardım. Küçük yaşlardan itibaren insanların ses tonlarına, yüz ifadelerine ve davranışlarına dikkat etmeye başladım. Söylenen sözün ardındaki duyguyu ve davranışın altındaki ihtiyacı anlamaya çalıştım.
Edebiyatı oldum olası çok seviyordum. Henüz ilkokul yıllarında yazar olmak istiyordum. Bu ilgim, gözlemlerimi anlamlandırmama yardımcı oldu. Yıllar sonra ise psikolog oldum. Aslında yine insan hikâyelerini anlamaya devam ettiğimi fark ettim. Başkalarının hayatına ışık tutarken bir gün kendi dünyama yöneldim. Kendime şu soruyu sordum: “Ben gerçekten ne istiyorum?” Bu sorunun cevabı hemen gelmedi. Neye evet dediğimi, nerede hayır diyemediğimi gördüm. Nerede vazgeçtiğime ve beni gerçekten neyin heyecanlandırdığına bakmaya başladım. Çocukluğumdan beri çevremdeki insanları gözlemliyordum. Farklı şehirler, okullar ve insanlar bana bunu öğretmişti.
Kendi hayatımdaki dönem başka bir şey daha öğretti. Bilmek ile yaşamak aynı şey değildi. Bir bilgiyi öğrenebilir, hatta başkasına çok doğru şekilde anlatabilirdik. Bilginin hayatımızdaki karşılığını görmek ise bambaşka bir süreçti. Bildiklerimi hayatımda yaşamam gerektiğini anladım.
Kendi yolunu bulmak
Bu yolculukta ailemin katkısı da çok büyüktü. Babam disiplinli ve kararlı bir insandı. Hayatın şartları ne kadar zorlaşırsa zorlaşsın başladığı işten vazgeçmezdi. Bazen bunu katı bir tutum olarak görürdüm. Yıllar sonra bu durumu daha farklı değerlendirmeye başladım. Onun mücadele gücünün hayatımda önemli bir iz bıraktığını anladım.
Babam yalnızca kendi yolundan vazgeçmemiş, benim de başarabileceğime inanmıştı. Bu inancı, zorlandığım zamanlarda yeniden ayağa kalkmamı sağladı. Bugünkü başarımın sırrında, onlardan aldığım güç ve hayatıma kattığı değerler vardı. Zamanla hayatımın yönünü belirlemeyi öğrendim. İnsan kendi yolunu bulduğunda yalnızca hayatını değiştirmezlerdi. Arkasından gelenlere de bir iz bırakırdı. İz bıraktığımız sürece insanlar o izi takip ederdi.
Benim hikâyemin gerçek başlangıcı kendime doğru soruyu sorduğum gündü.
“Arkamda nasıl bir iz bırakmak istiyorum?”
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
Toplam 28 tepki
Yorumlar (35)
Ekrem Ç. dedi ki
14 Ekim 2026İnsan sadece an'ı değil, geleceği ve geçmişi de düşünerek yaşadığında hayatı daha bir anlamlı oluyor.
Melda Akanlar dedi ki
14 Ekim 2026İyi anılmak , ilişki kurduğu her şeye ve herkese iyilik taşımış olarak tamamlanmış bir hayatın düşüncesi bile iyi hissettirdi🙂
Büşra D. dedi ki
14 Ekim 2026Büyüdüğü evde desteklendiğini hisseden çocuk, hayata daha güçlü hazırlanıyor. Sadece büyütmek için yetiştirmek için de gerekli..
Gülay dedi ki
14 Ekim 2026Öğrenmek yetmiyor öğrendiklerini uygulayınca insan hayatta yol alabiliyor.
Emine Arslan dedi ki
14 Ekim 2026Hayata iz bırakmak yapılacak en güzel şeylerden biri. Yazı için teşekkür ederim.
Ceyda Dede dedi ki
20 Ekim 2026İyi izler bırakma isteği hepimizde olsa hayat nasıl bir yer olurdu acaba?
Tülin D dedi ki
14 Ekim 2026Gerçekten de senden sonra gelecek olanlara, hayatlarına yön verecek izler bırakmak ne kadar önemli.
Kadriye K. dedi ki
14 Ekim 2026İnsan kendi yolunu bulduğunda yalnızca hayatını değiştirmez.Arkasından gelenlere de bir iz bırakırdı. Ne kadar doğru söylenmiş bir söz yüreğinize sağlık çok güzel sıcacık bir yazı olmuş, anne babanın bazı dönemlerde ısrarcı tavırlarının aslında onların ne kadar geliştirdiğine dair çok faydalı bir yazı.
Günsu G dedi ki
14 Ekim 2026Bunca zaman arkamda nasıl izler bıraktım acaba? Düşünmemi sağladı.
Fatih B. dedi ki
14 Ekim 2026Her şeyden önce hedef belirleme... Ondan sonra hedefimiz doğrultusunda ilerlerken çevremizden aldığımız deneyimler ardımızda güzel, takip edilesi izler bırakır...
İpek K dedi ki
15 Ekim 2026Yaptığın hatta yapamadığım işin, davranışım ve davranışa dökemediğim, söylediklerim ve söylemediklerim, seçimlerim ve vazgeçtiklerim…
Bu hayatta yaşadığımız yaşamadığımız her oluş kendimize ve kendimiz dışındakilere bir iz olur sonrasında. İnsana, doğaya ve yaşama…
O yüzden dün yaptığım bugüne ve yarınlara, bugün yaptığım bundan sonraya çok izler bırakıyor.
Gerçekten de nasıl bir izim kalsın istiyorum ya da istemeden de olsa nasıl bir iz bırakıyorum ?Eylem dedi ki
15 Ekim 2026Her birimiz kendi hikayesinin yazarı ve başrolünü oynuyor.. Kendi hikayemize sahip çıkmadığımız anlarda ise karışıklıklar olabiliyor. Biz nasıl bir hikaye yazacağız, seyircilere ne bırakacağız arkamda kıymetli olan hayata nasıl dokunabildiğimiz aslında…
Pınar Ç dedi ki
15 Ekim 2026Her şey o kadar hızlandı ki. Bu hıza ayak uyduralım derken soluk soluğa kalıyoruz. Bu hızın içinde de gözümüze sokulanları kendi isteklerimiz sanıyoruz. Oturup bir düşünmek, "ben ne istiyorum" diye sorabilmek lazım.
Görkem A. dedi ki
16 Ekim 2026Nereden geldiğimiz ve nereye doğru gittiğimizi durup bir düşünmek gerekiyor. Ne güzel bir örnek öykü; Feraye .
Sümeyra Karlıdağ dedi ki
16 Ekim 2026Her insan her yaşam bize birşeyler öğretir ama en kalıcı öğrenme bilgininhayatındaki karşılığını görmeye olur. O zaman gelişmeye olgunlaşmadan başlar insan.
Almina dedi ki
16 Ekim 2026Hayatta kendimize hedef belirliyoruz ancak ne kadar o hedef için mücadele ediyoruz? Ya da ne kadar bırakmak istediğimiz ize uyumlu hedef belirliyoruz? Hedefi olanlar, vazgeçmeyip, mücadele edenler başarılı oluyor. Onların bıraktığı izler de takip edilesi oluyor. Gerçekten kendimize sormak lazım nasıl bir iz bırakmak istiyorum? Hedef belirlerken bu sorunun cevabına uyumlu hedefler belirleyebiliriz.
Fatma B dedi ki
17 Ekim 2026İnsan kendi yolunu bulduğunda yalnızca hayatını değiştirmez. Arkasından gelenlere de bir iz bırakırdı. Burası çok etkileyici geldi. Sürekli bir etkileşim içindeyiz. Biz bir hareketimizle, yaptıklarımızla, yônelişimizle hem bir etki hemde bir iz bırakıyoruz.
Fatmanur G dedi ki
17 Ekim 2026Çok akıcı keyifli bir giriş 👏🏻
Asile dedi ki
17 Ekim 2026İnsan, yalnızca yaptıklarıyla değil, yaşattıklarıyla da iz bırakıyor. Önemli olan, geride bıraktığımız izin başkalarına da iyilik, farkındalık ve güzellik taşıması...
Hazal Y. dedi ki
17 Ekim 2026Neyin parçası olmak istiyorsun bu hayatta … emeğinize sağlık
Seba dedi ki
18 Ekim 2026Anladımki hayatımızda her bir dezavantajın bir avantajı vardır . Ve bunu hayatımıza katacağımız en önemli şeylerden biri olduğuna inanıyorum .
Ayşe dedi ki
18 Ekim 2026Nasıl bir iz bırakmak istiyorum..? Düşündüren ve insanı kendine getiren bir yazı olmuş.. görünmezlik mi iz bırakabilmek mi..? Birilerinde belki bir yerlerde..
Tülin T. dedi ki
19 Ekim 2026“Bilmek ile yaşamak aynı şey değildi.” Ne kadar kıymetli bir farkındalık… 🌸
İnsanın hayatında iz bırakanların, yalnızca söyledikleriyle değil, yaşadıkları ve davranışlarıyla da örnek olduklarını düşündürdü. Asıl mesele, öğrendiklerimizi hayatımıza ne kadar geçirebildiğimiz ve bizden sonra nasıl bir iz bırakabildiğimiz…
Kaleminize sağlık. 🌱
Melek Hekimhan dedi ki
19 Ekim 2026Sadece yaşamış olmak değil, hakkıyla iyi yaşayabilmekti aslında olması gereken
Sinem dedi ki
19 Ekim 2026İnsanın bildiğini uygulaması gerekiyor. Yoksa bildikleri de bir süre sonra yük olmaya başlıyor. Uygulayan da etrafına bir model oluyor. Böylece de iz bırakanlara katılmış oluyor.
Meltem UZUN dedi ki
19 Ekim 2026Ne kıymetli yolunu bulup yol açan izler bırakmış, yolu bulanlara fayda verebilmek..
Funda A. dedi ki
20 Ekim 2026Ben bilirimci değil, bildiğini uygulamak ve insanlarada örnek olmak ne kadarda güzel
Nrana S. dedi ki
20 Ekim 2026İnsan mutlaka öyle veya böyle iz bırakır, hayatına dokunduğu insanlarda... Önemli olan o izin nasıl olduğu. Kötü mü, iyi mi?
Doğru ve güzel çığır açmak, doğru ve güzel anılmak duasıyla...Reyhan Gündüz dedi ki
20 Ekim 2026O kadar hızlıyız ki, ruhumuz geride kalıyor. Çok sevdiğim bir sözü hatırladım
Çilsem K. dedi ki
20 Ekim 2026Yani aslında benim hayatımda kendime kattığım her iyi davranış çocuğuma bir iz.. ben iyi olduktan sonra ona her şeyi göstermek zorunda kalmayacağım çünkü zaten benim davranışlarımdan görüp uygulayacak..
Seçilen Öztürk dedi ki
20 Ekim 2026İz bırakan olmak için kararlılık ve disiplin gerekiyor.
SİBEL DÖNMEZ dedi ki
20 Ekim 2026Güzel bir soru insanı gerçekten düşündürüyor. Nasıl bir iz bırakmak istiyoruz?
Tülin Y. dedi ki
21 Ekim 2026Bu yazı bana Cenazelerde sorulan soruyu hatırlattı .'' Nasıl bilirdiniz?'' Umarım iyi bir kul, iyi bir insan, iyi bir dost, eş, evlat , kardeş, anne ve baba olarak iz bırakabiliriz arkamızda kalan insanlara.
Melike Ç. dedi ki
21 Ekim 2026Bu soruyu ben kendime şöyle soruyorum "bugün ölsem cenazemde ne konuşulur?"
Hilâl dedi ki
25 Ekim 2026Aslında her insan bir iz bırakır ama bu, sonra karşısına çıktığında tanımak isteyeceği bir iz midir? Önemli olan bu.. Kimlerde, nerelerde, nasıl izler bırakıyoruz?