
Bahar
Soğuk kış günleri yerini bahara bırakıyor. Yanlarından geçerken bahar müjdesi çiçeklere takılıyor gözüm. Ne güzel görünüyorlar. Koca bir kışın geçtiğini ve her kıştan sonra baharın geleceğini anlatıyorlar adeta. İnsan bazen gözünün önündekini göremiyor ya; sanki o görevi de üstleniyorlar. Kokusuyla, rengiyle her yandan sararak. Yanlarından aceleyle geçip giden insanlara rağmen bunu yapmaya devam ediyorlar aslında.
Bugün bakmaya doyamadım yanından geçerken. Çiçekler ömrümden bir kışın daha geçtiğini söylüyor aslında. Yaşımı sorduklarında yuvarlak cevaplar verdiğimi fark ediyorum. Benim değil de akranlarımın yaşının sorulması kulağıma daha hoş geliyor. Dile gelmiyor belki ama yüzümdeki çizgileri anımsatıyor. Olsun, o haliyle de seviyorum, yaşanmışlığın bir parçası gibi geliyor.
Çocukların ne kadar hızlı büyüdüğünü anımsıyorum sonra. Düşe kalka yürümeye çalıştıkları halleri gözümün önüne geliyor. ‘Yetebiliyor muyum?’ endişeleri arasında kaybolduğumuz dönemlerdeyiz. Hani yaşarken hiç geçmeyecekmiş gibi gelen halleri vardı ya, geçti. Her şey bir süreliğine, hiçbir şey sonsuz değil. Aileyle geçirilen zaman, acılar, problemler, hepsi geçici.
Oysa en son gece uykusuzlukları azaldı diye seviniyordum.
Yere düştüğünde birazcık canı acıdığında; “Tamam, geçecek merak etme!” diyordum. Öyle kalmayacağını ümit ediyordum çünkü. İçten içe hiçbir şeyin olduğu gibi kalmadığını bilmek iyi hissettiriyordu.
Evliliğin ilk dönemleri de öyle değil miydi? Problem olarak gördüğüm şeylerin şimdi tebessümle hatırladığımı fark ediyorum. İncir çekirdeğini doldurmayacak sebepler tartışmaların arkasına saklanıyordu. Kendi kendime küsüp kendi kendime barışıyordum.
İnsan ömründe her mevsimi yaşıyor.
İnsan yaşarken hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor ama her gelen bahar geçmişe götürüyor. Bazen ailedeki sorumluluklar, çocukların büyümesi, büyük aile ilişkileri derken insan zorlanabiliyor. Şartların hep aynı olmadığını anımsıyorum. Ne çocukluğumun büyüdüğü evde ne de aile olmaya çabaladığım kendi evimde. Sahi “Ben hiç büyümeyeceğim.” diyen o çocuk bile büyüdü değil mi?
İnsan ömrünün evreleri de geçici, insan duyguları da. Her birimiz mevsimleri yaşamıyor muyuz sahi? Bazen kışlar beklediğimizden sert geçiyor. Birlikte bir sıkıntıyı göğüslemenin neden önemli olduğunu öğretiyor. Ailedeki herkes bu sıkıntıdan pay almalı diyor hayat. Anne baba ebeveynliğine göre, çocuk da çocukluğuna göre. Herkes gücü yettiği kadar elini taşın altına koyduğunda kara kışta ısınabiliyoruz. Bazen de bahar geliyor, yaşanılanların üstü kabuk bağlıyor. İnsana her şeyin ne kadar geçici olduğunu fısıldıyor.
Sahiden her şey geçiyor; iyisi de kötüsü de. Hayat sadece verdiğimiz tepkilere bakıyor. Geriye dönüp baktığımda bunu duymaya ne kadar ihtiyacım olduğunu hatırlıyorum. Çünkü insan yaşadıklarına verdiği tepkilere göre kalbinde çiçek açtırıyor. Ve kalbinde çiçek açtıran herkes yuvasına da iyi geliyor.
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (26)
Görkem A. dedi ki
12 Haziran 2026Ne güzel bir cümle; insan yaşadıklarına verdiği tepkilere göre kalbinde çiçek açtırıyor. sahiden de öyle değil mi? bir olaya verdiğimiz anlık olumsuz tepki sonrasında ilişkilerimiz bozuluyor, sonrasında, keşke öyle demeseydim, diye pişman olabiliyoruz. Zaman gibi her şeyin geçici olduğunu sürekli hatırlamak gerekiyor. En kötü anın bile bir sabahı oluyor çünkü.
T.Denizci dedi ki
12 Haziran 2026Hayatın gelip geçici olduğunu bazen unutuyoruz. Olayların içinde takılıp kalıyoruz. Farkındalık yaratan bir yazı olmuş, beğenerek okudum.
Ece UYAN dedi ki
13 Haziran 2026Bu hayatta her şey geçiyor, iyi günlerde kötü günlerde ama günlerde birinin kalbini kırdık mı, birilerini üzdük mü yada birilerini görmemezlikten geldik mi ? İşte önemli olan karşına çıkan olayda verdiğin tepkiymiş. Çok güzel anlatmışlar. Çünkü yaşadığımız olaylar bize ve ailemize yansıyor..
Aşkımsu dedi ki
24 Haziran 2026İnsanlara bir kez daha bu hayatta hiç bir şeyin kalıcı olmadığını hatırlatan bir makale olmuş.
Oysa ki insanlar yaşarken geçmeyecek miş gibi zanneder.
Hatırlatma için teşekkürler
Gülay dedi ki
13 Haziran 2026Şu dünyada geçici olduğumuzu tekrar hatırlatan bir yazı olmuş. Geçici olduğumuzun farkına vararak yaşayabilsek o zaman attigimiz adımlardan, verdiğimiz kararlardan daha az pişman olacağız.
Büşra D. dedi ki
14 Haziran 2026her şeyin geçici olduğunu hatırlayabilmek zorlandığımız zamanlarda destekleyen bir omuz gibi sahiden, kaleminize sağlık
Serap Y. dedi ki
14 Haziran 2026Bazen sanki dünya başımıza yıkılmış yada ilk defa benim başıma gelmiş gibi hissederiz.oysa hem hepsi geçici hem de mevsimler gibi sürekli yaşanan sorunlar ve çözümler olduğunu hatırlamak bakış açımızı değiştirecek .
Hatice B. dedi ki
14 Haziran 2026Hayatta her şeyin geçici olduğunun farkına varabilmek ne güzel. İnsana ümit veriyor. Yaşadığı zorluklarda bu da geçecek neler geçmediki diyebilmek. Hani o insanın geçmişte yaşadığı en zor günlerinin bile geçtiğini düşündüğünde tebessüm ederek hatırlaması. Yeterki doğru tepkiler verelim.
Kadriye dedi ki
15 Haziran 2026Yüreğinize sağlık Çok güzel bir yazı Bu hayatta her derdin sıkıntının geçici olduğunu bilmek ve bunu bilerek doğru tepki vermeye çalışmak insanın hayatını çok kolaylaştırıyor.
Fatma B. dedi ki
15 Haziran 2026İnsanın mevsimler gibi hayatını geçirmesi... Hakikaten de hiçbir şey olduğu gibi kalmıyor. Sevinçler, üzüntüler, kaygılı, telaşlı ve sakin geçen dönemler hep birbirini kovalıyor. Yanında bu süreçten pay alan aile üyelerinin varlığı ise çok daha destekleyici oluyor. İnsana iyi geliyor.
Seçilen Ö dedi ki
17 Haziran 2026Geçiciliğe çok güzel bir vurgu olmuş. Bu geçicilikte en iyi performansı ortaya koymak bizim içimizde en fazla çiçek açtıran eylemler oluyor. Ne güzel…
Sinem dedi ki
19 Haziran 2026Herşeyin geçici olduğunu bilmek insana sabretmek için cesaret veriyor. Doğru tepkiyi vermek için motive ediyor. Böylece sıkıntılarda perişan, mutluluklarda kör olmuyoruz.
Almina dedi ki
19 Haziran 2026Her şeyin geçici olduğunu bilmek lazım gerçekten. Bu hayatta gittiğin yere neşe götürebilmek lazım… :)
Funda dedi ki
21 Haziran 2026İnsanoğlu herseye çabuk alısıyor.keske bunu olayları yaşarkende aklımıza getirebilsek..😔
Emine Arslan dedi ki
21 Haziran 2026Hayatın geçiçi olduğunun farkına vararak yaşamak yanındakilerin de farkına vardırıyor.
feyzanurmelek dedi ki
22 Haziran 2026Baharın tüm kokuları görüntüsü ve havası ile verdiği ümit.. İnsandan da ümidi alınca geriye ne kalıyor ki
Pınar Ç. dedi ki
22 Haziran 2026Hep başkaları çiçek açsın biz izleyelim istiyoruz. Oysa sen de çiçeğin ta kendisisin🌼
Aynur B. dedi ki
22 Haziran 2026Kışın bir mevsim olduğunu, ardında bahar geleceğini bilmek insana sabretmesini sağlıyor. Bu hayatta da böyledir. Her kışın, her fırtınanın her problemin, sıkıntının ardında gelen bir BAHAR var.
Selmin hamidioğlu dedi ki
22 Haziran 2026Baharı çok severim. Zorlu, çetin geçen bir kışın ardından, insana ümit veren ve mutlu eden bir mevsim. Tıpkı karşılaştığımız zorlukların geçip gittikten sonra bıraktığı his gibi😌
Nurdan A. dedi ki
24 Haziran 2026Küçükken büyüsek dediğimiz zamanlara geldik acele etmişiz
Melek Hekimhan dedi ki
24 Haziran 2026Yaşadığımız olaylarda hiç bitmeyecek gibi gelsede eninde sonunda bitiyor.Aslında önemli olan hayatı yaşarken verdiğimiz tepkilerdi, biz ise sonuçlarla ilgilenmeyi tercih ettik. Sonuçların geçici olduğunu bildiğimiz halde.
Ayşe A. dedi ki
28 Haziran 2026Çünkü insan yaşadıklarına verdiği tepkilere göre kalbinde çiçek açtırıyor. Ve kalbinde çiçek açtıran herkes yuvasına da iyi geliyor.
Bu cümleler çok şeyi nokta atışı anlatıyor... Çok içten çok gerçekMelike Ç. dedi ki
29 Haziran 2026Büyümek yerini yaşlanmaya bırakınca sorun başlıyor sanki :)
Asile dedi ki
29 Haziran 2026Herseyin geçici olduğu bir hayatta olduğun yeri güzelleştirmek önemli olan;)
Meltem UZUN dedi ki
14 Temmuz 2026Hep mutlu ya da hep mutsuz olacağız zannediyoruz.. Geçici olan her şeye kalıcıymış gibi tepkiler veriyoruz. Sonrasında gelen o bahara rağmen yine geçeceğini unutuyoruz. Unutan bir canlıyız... 😔
Tülin Y. dedi ki
29 Temmuz 2026Her yeni gün yeni bir öykü olduğu gibi , her ilkbahar yeni umutlar hissettirir bana da. Yazanın kalemine sağlık.