Hayat; uzaktan bakılınca uzun, yola koyulunca da kısacık bir yolculuk gibidir. Ve bu yolculukta insan yalnız değildir. Ona eşlik eden, mutluğunu paylaşan, zorluklarda destek olan birileri olur yanında. Onun adı; “Aile” dir. Evrensel olarak her bireyin ihtiyaç duyduğu, önemli bir kavramdır.
Bu yolculuk her zaman aynı şartlarda olmaz. Bazen renkli çiçeklerin olduğu yollardan geçersin, iyi hissettirir. Bazen de engebeli ve çakıl taşlı yollarda yorulursun. Mevsimler gibidir aslında; bir mevsim güneş açar, tohumlar yeşerir, çeşit çeşit meyveler çıkar. Tadına doyum olmaz, hep böyle olacak zannedilir. Başka bir mevsim hava bulutludur, sislerin arasında yürürüz, fırtına olur. Sanki hayat o fırtınada; “Sıkı tutunun!” der gibidir. O mevsimin şartları ne ise, insandan da beklenen ona uyumlanmasıdır. Tıpkı o yolculukta ailenin aynı hedefe odaklanması gibi.
İnsan böylesi bir yolculuğu nasıl daha rahat geçirir? Ailesi ile aynı yöne bakarak, yani aynı istekleri paylaşarak. Çıkılacak olan rotaya beraber karar verilir. Direksiyon başında biri vardır ve risk alır. Yolculuk boyunca biraz daha dikkatli olması gerekir. Dikkatini dağıtmamalı ve yoluna odaklanmalıdır. Sadece onun konsantre olması da yetmez. Yan koltuktaki eşi de aynı özeni göstermelidir. Dikkat dağıtıcıları haber vermeli, arka koltukta çocukları varsa onlarla ilgilenmelidir. Yolculukta zorlananları sakinleştirmeli, acıkan varsa karnını doyurmalı ve bazen de neşelendirmelidir.
Anne, babanın o yola çıkmadan önce çocukları hazırlamaları gerekir. Sadece yanına alacaklarını hazırlamak değildir mesele. Aynı zamanda rotayı iyi incelemek gerekir. Engebeli yolları var mı? Dağ tepe aşmaları gerekir mi? Nerelerde dikkatli olacaklar ya da nerelerde durup dinlenmeleri gerekecek? Detay detay incelemeleri gerekir.
Aynı zamanda yolculukta tedbirli olmak da gerekir. Yolda beklenmedik durumlar yaşanması çoğu zaman kaçınılmazdır. Aile tam da burada koruyucu bir ağ gibi gerilir. Düşsen de yere çakılmadan seni havada yakalayıverir. Burada sadece yetişkinlere görev düşmez. Çocuklar da kendi üzerine düşeni yaptıklarında takım tamamlanır. Fırtınalı havada beraber mücadele etmeli, güneş açtığında beraber keyif sürülmelidir. Hayatın sadece güllük gülistanlık kısmını görmeleri onlara yapılan haksızlıktır.
Aynı yöne bakabilmek
Ebeveynler yolculuk esnasında farklı yönlere baktıklarında sorunlar baş gösterir. Biri yola konsantre olurken, diğeri sadece kendi derdine düşerse yolculuğun seyri değişir. Dikkatleri dağılmaya başlar, varmak istedikleri rotayı unuturlar. Aynı yöne bakmadıklarında en ufak bir sebepten anlaşmazlıklar çıkar. Bu anlaşmazlıklar aralarındaki bağları da zedeler. Her biri kendi baktığı pencereden yolculuğu değerlendirir. Yoldan keyif almamaya başlarlar. Oysa aile içerisinde ne kadar sıkı bağlar varsa o aile o kadar güçlü ayakta kalır. İnsan keyif almadığı bir şeyi ne kadar sürdürebilir ki? Bu birlikte çıkılan yolculuk, hayatı kolaylaştırmak, güzelleştirmek için değil midir? Aile olmak; yan yana, omuz omuza durmaktır. Aynı yöne birlikte bakıp her mevsime beraber uyum sağlayabilmektir.
9 Yanıt
Aile deyip geçiyoruz ama gerçekten temel taşı gibi… Şu dönemde en çok göz ardı edilen kavramlardan.. ne doğru tespitler
Aynı arabanın içinde farklı yöne bakmalar başlayınca her şey değişiyor. Sürtüşmeler sonucu tartışmalar baş gösteriyor. Aynı aracın içinde aynı yöne bakabilmek çok önemli.
Ailenin farklı mevsimleri olabileceğini kabul etmek aileye bakışımızı değiştirebiliyor.
Başlangıçta mutlu olmak için çıkılan yolculuklar zamanla neden farklılaşır… Dikkat dağıtıcılarımız neler sorusunu düşündürtüyor… aynı yöne odaklanmak hayatı daha anlamlı kılıyor
Demekki aile olmak aynı evde yaşamak değilmiş. Aynı amaç veya yönde toplanan bir arı kovanı gibi ; eşek arılarının veya istilacıların oluşturduğu zorluklara karşı kovanı beraberce koruyabilmekmiş.
Ne güzel bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık.
İnsana kendi ailesini düşündüren acaba biz aile olabilmiş miyiz diye tekrar gözden geçirmemize irdelenmesine vesile olan bir yazı olmuş.
Aynı yöne bakmak aile olabilmek ne kadar kıymetli.
Aynı yöne bakmak, herkesin kendi üzerine düşeni yapması, aslında o kadar basit ki ama biz zor olanı yapmaya çalışıyoruz. Birbirimize bakıp hata arıyoruz, kendi sorumluluklarımızı başkasına yıkmaya çalıyoruz. Bu yüzden anlaşmazlıklar çıkıyor, ayrılıklar başlıyor maalesef 🙁
Aile olmak çok kıymetli.
Yan yana yol alabilmek çok önemli.
Bazen şartlar oluşturabiliyorken bazende zorluklar yaşanabiliyor. Takım olabilen bir aile olalım.
Asıl mesele aynı yöne bakabilmek,beraber uyum sağlayabilmek. Ne güzel ifade edilmiş…
Emeğinize sağlık.